Onaangekondigd is tie er ineens weer; de jaarlijkse (soms tweejaarlijkse) dip!
Dat het vaak samenvalt met "de tijd van de maand" maakt het er dan niet makkelijker op.
Het is een tijd waarin ik echt niet lekker in mijn vel zit.
Emotioneel, medelij met mijzelf. afvragend wat ik hier doe, met niets blij kunnen zijn en eigenlijk boos zijn op iedereen.
Extra vervelend omdat het met Liz echt heel slecht gaat.
Yolanda vroeg me van de week of ik ooit nog een grote hond zou nemen; het is niet zozeer de vraag of ik weer een grote of kleine hond zou nemen. Het is het afscheid nemen wat me meer bedenkelijk maakt om er ooit weer aan te beginnen. Het is ongelooflijk hoe je je aan zo'n hond hecht en het is vreselijk om een beslissing voor zo'n huisdier te moeten nemen.
Me constant afvragend waarom het contact met veel mensen er niet meer is en wat ik beter had moeten doen om dat vast te houden.
Het heel erg missen van bepaalde mensen.
Het missen van een "stadje pakken" en een koppie thee leuten met een vriendin.
Het klaverjassen op zaterdagavond.
De Hema op zaterdag.
Verjaardagen.
En dat terwijl we net verhuisd zijn naar een heerlijk huis (oke; er moet nog wat aan op geknapt worden; maar we zijn druk bezig!)
Ik superblij ben dat we weer in het dorp wonen.
Dat we regelmatig nu mensen over de vloer hebben.
Dat het voorjaar langzaam begint en het gras weer groen begint te worden.
Maar ik weet ook dat het gelukkig nooit lang duurt:
Het lijkt op een terugkerend ritueel waarbij ik me weer even heel bewust moet realiseren waarom we deze keuze hebben gemaakt.
Ik twee supergezonde heerlijke kinderen heb waarik SuperTrots op ben.
Dat ik Peter heb waar ik nog steeds ongelooflijk gelukkig mee ben en weet dat dat wederzijds is.
We echt een heerlijk leven hebben.
We hier heel veel vrienden hebben.
Ik weer uitkijk naar de zomer ...
En als al die gedachten in mijn hoofd dan weer een plaatsje hebben gekregen dan is "de dip" meestal zo weer verdwenen en pakken we de draad weer op.
Het zonnetje gaat weer snel schijnen; zoals altijd ...
Knuffels aan iedereen
xoxo
Het afgelopen half jaar
11 years ago
5 comments:
het gaat vast schijnen!
ik had al een hoop gezegd, zal je nu sparen!
Liefs Claudia
Hey Claudia,
Het is vandaag prachtig weer en ik heb zojuist heerlijk in het zonnetje gezeten :-)
Wat een mooi, openhartig bericht. We kennen het allemaal waarschijnlijk. Of je nu in het buitenland zit, of in Nederland met de Hema om de hoek. Wat je al schreef, het gaat ook zomaar weer over maar dat klinkt nu erg dooddoenerig....
Sterkte met je hond en een dikke kus uit Frankrijk !!
Wendy
Hee Lan!
Haha, klinkt alsof:...je net verhuisd bent... het huis nog niet af is... je nog midden in de verftroep zit... het voorjaar is met de bekende dip.... het voorjaar is en je er nog niet van kan genieten omdat je binnen nog zo'n hoop te doen hebt......je je druk maakt over mensen waar je (even) geen contact mee hebt en dat dat niets te maken heeft met het feit dat je zo ver weg woont..... dat je bericht van gisteren echt iets is waar je je druk om mag maken maar vertrouw er op dat ook dat goed komt!! We mailen/bellen. Liefs, Yolanda
He, Jolanda, wat is dat nou?
De lente begint en jij in een dip?
Kom op meid, geniet van de mooie natuur om je heen, maak een wandeling met je lief en je bent er zo doorheen.
Liefs Chris
Post a Comment