EEN BEWOGEN WEEK

Het begon zondag met een gezellig feestje wat we hadden bij vrienden! Dit keer hoefde we niets mee te nemen .. hapjes en drankjes werd voor gezorgd .. WOW .. en wat voor hapjes .. ze hadden een cateraar ingehuurd en we werden de hele avond verwend met allerlei lekkers .. dat was weer eens wat anders.

Toen we thuis kwamen kregen we minder leuk bericht:
Laura MacIsaac een vriendin van Chantal was die avond overleden na een kijk operatie. Ze had al geruime tijd gezondheids problemen maar dit was geheel onverwachts ..
19 jaar oud en beide ouders leraar hier in het dorp dus je kunt je ongeveer voorstellen wat de impact was hier.
Het heeft ons zo'n beetje de hele week bezig gehouden.
Haar moeder was twee jaar geleden de lerares van Robin en ze wonen hier een paar huizen verderop en met een dochter die even oud is .. doet je dat heel wat.

Peter kreeg vervolgens de dag erna te horen dat de baan waar hij voor gesolliciteerd had en voor 2 gesprekken was geweest niet had gekregen. Hij was vrij optimistisch geweest maar helaas ..

Ik heb me vervolgens op de oude slaapkamer van Robin gestort die nog steeds geverfd moest worden; dus die is helemaal klaar voor als Chantal straks thuis komt.

Vandaag zijn we naar de begrafenis geweest. Het was erg indrukwekkend; het was zoo druk dat we niet de kerk inkonden en er waren buiten speakers geplaatst zodat we toch de dienst mee konden luisteren.
Het was de eerste begrafenis waar ik naartoe ben geweest hier in Canada en het gaat er toch wel heel anders aantoe dan in Nederland (wellicht scheelt het natuurlijk ook van begrafenis tot begrafenis)
Ik vond het heel kil en heel erg jammer dat de aandacht niet veel meer naar Laura was.
Terry Doucette (direkteur van de High School) was eigenlijk de enige die een hele mooie speech hield over Laura die het moeilijk maakte om je ogen droog te houden.
De rest was een hoop gewauwel van de priester.

Het was een gure koude ochtend maar op een gegeven moment kwam ineens heel heel lichtjes de zon door; het was een opvallend verschijnsel!

Maar ik kan je zeggen toen de ouders aan het eind van de dienst naar buiten kwamen met haar broer die het kistje met haar as vasthield (blijkbaar was ze 2 dagen geleden al gecremeerd)er werkelijk niemand meer was die niet stond te huilen ..
Wat een ongelooflijk verdriet is het toch als je als ouders een kind moet verliezen...
Het was vreselijk emotioneel en als je dan thuis komt wil je het liefst je kinderen vasthouden en niet meer loslaten.

We kijken vreselijk uit naar volgende week zaterdag om Chantal weer hier te hebben ..
We miss you girl!

Alle sneeuw is ondertussen alweer verdwenen en de temperatuur is weer ver boven nul; niets zo veranderlijk als het weer in Nova Scotia.

Waarschijnlijk een beetje onsamenhangend verhaal geworden; maar het is moeilijk om dit soort dingen onder woorden te brengen.

Geen fotos dit keer!

WINTER WONDERLAND HAS ARRIVED

12 Dagen later dan vorig jaar; maar het is er weer.
Wakker worden in een witte wonder wereld.
Ze hadden al aangegeven dat er heel wat zou vallen en toen we naar bed gingen begon het al wat wit te worden. Maar het blijft een verassing als je dan smorgens naar buiten kijkt.
Als je dan vervolgens de de deur opendoet en tot je knieen in de sneeuw staat weet je dat er werk aan de winkel is.

Dus weer het gebruikelijke ritueel; snel ontbijten; kleren aan en naar buiten .. want de boodschappen moeten gehaald .. haha maar voordat je dat kan doen zullen we toch eerst wat sneeuw moeten ruimen.
Dat is de keerzijde van een lange oprijlaan ..

Maar met het zonnetje en de spelende honden om ons heen is het eigenlijk best een leuke klus.

Hier uiteraard weer wat foto's:

HISTORISCHE AVOND

Ik weet niet precies hoe het in Nederland leefde natuurlijk maar wij zaten gisteren op de bank geplakt om live de uitslagen van de verkiezingen in Amerika mee te maken ..

11 Uur was het zover en was de uitslag bekend!

Heeel bijzonder en een schitterende speech maakte de avond af ...

HALLOWEEN FEEST

Zoals beloofd; hier fotos van het feest zodat jullie een indruk hebben hoe de anderen verkleed waren.
Ik ben elk jaar weer verbaasd hoeveel werk de meeste mensen er van maken.


Debbie als de "toothfairy"



Jamie als "Dorothy" uit de Wizard of Ozz


Brian als "Spiderella"


April als "Amy Whinehouse"


Robert was de mascotte van "Wendy" en zijn vrouw was de mascotte van "MacDonalds"


Patrice een vriendin van ons


"dead bride"


Een "caveman" en een serveerster van Hooters (dit is een man trouwens)

En natuurlijk werd er volop gedanst


Oke nog eentje van ons :-)

HALLOWEEN TIME AGAIN

Oke sorry de fotos van afgelopen vrijdag zijn er niet. Robin besloot met een vriendje mee te gaan; Peet moest werken en ik ben in mijn eentje naar het strand gegaan maar dat soort fotos hebben jullie al genoeg te zien dus ik had besloten te wachten want vandaag trakteer ik jullie op een hele boel fotos van ONS.

Het was weer zover .. zaterdag was ons jaarlijkse Halloween feest.

We hadden besloten om als Jacksons 5 te gaan waarbij ik als moderne Michael Jackson en Peter, Todd, Greg and Jan als mijn Jacksons broers.
We zijn een paar weken al bezig geweest met de kostuums onder het genot van drankjes en veel muziek ..
Peet was nog niet zo zeker van het geheel; hij vind het prima om naar Halloween feesten te gaan .. maar make-up en dingen op zijn hoofd zijn niet zijn sterkste punt.
Maar ik kan garanderen dat hij daar vanaf nu van af is gestapt en in tijden niet zo heeft gelachen.

Het begon natuurlijk allemaal weer bij Jan in de keuken waar we ons met zijn allen om gingen kleden. Met zijn allen rond de tafel en smeren maar; veel bruin; veel wit, veel pruiken en heel veel gelach .. met name toen de pruiken opgingen konden we soms niet meer stoppen met lachen.
We hadden zelfs een pop gemaakt met dezelfde kleding als mij die ik de hele avond als een soort van baby aan zijn armpje vasthield.

Daarna was het tijd om buiten (jaja .. het is hier nog steeds heerlijk weer) de danspassen te gaan oefenen .. want we wilden natuurlijk wel een BINNENKOMST hebben.

En toen was het dan zover; we waren klaar om te gaan.
Lopend en luid zingend op naar de Golden Pont waar het feest altijd gehouden word.
Bij binnenkomst ben ik gelijk naar de dj gegaan om het nummer van de Jackson 5 aan te vragen wat prompt gedraaid werd.
Dus op naar de dansvloer; iedereen ging opzij en we deden onder luid gejuich en met veel kijkers ons optreden waarbij "mijn broers" hun danspassen deden en ik een soort van moonwalk trachtte te doen.
WE WAREN BINNEN EN WE WAREN GEZIEN!

Het was een fantastische avond en (uiteraard .. hahahah) zijn we weer in de prijzen gevallen.

Hier een impressie van ons .. en morgen zal ik een hele hoop fotos plaatsen van al de andere die ook werkelijk prachtige kostuums hadden gemaakt.

De make-up-sessie begint


Peet; neem nog maar een biertje want je bent nog lang niet klaar.


Ja en smeren maar ...


Het begint er langzaam op te lijken.


in volgorde van links naar rechts; Todd, Jan, ikke met baby, Greg en Peter


Jaja .. er was gestudeerd op die pasjes


Zie je mijn baby .. haha

EEN NIEUW GEZICHT

Oke de herfst begint al op zijn eind te lopen maar ik vond het een mooi plaatje dus ik wilde mijn blog toch nog even in de herfstsfeer brengen.

Waren de herfstkleuren vorige week nog in full-swing; nu begint het weer toch echt guur en koud te worden. De zon laat zich nog wel zien maar een jas moet je nu wel aan gaan doen.
Vandaag heeft Peet al heel wat bladeren aan de kant gehaald met onze leafblower; een stuk makkelijker dan harken .. hahaha

Morgen is Robin lekker een dagje vrij van school en het weer beloofd redelijk te worden dus we gaan er lekker een dagje tussenuit met zijn 2-en.
Eerst lekker naar het strand met zijn tweetjes en daarna ergens lunchen.

Ik neem mijn camera mee dus morgen wat fotos ..

HET ZIT ER ALWEER OP!

Yvon is weer naar huis; jeetje wat gaat de tijd toch snel.
We hebben het echt heerlijk gehad; We hadden echt schitterend weer 10 dagen waarbij de zon zich elke dag heeft laten zien en we zelfs zonder jas heerlijk in de zon hebben kunnen zitten.
De herfstkleuren waren op z'n top dus de wereld om ons heen was schitterend.
We hebben veel gelachen, gekletst en gereden .. hahaha
Dagjes weg, Thankgiving at the cottage, huis een goede schoonmaakbeurt (Yvon blij ..LOL) want er kwamen weer eens kijkers, halifax, de valley en natuurlijk het strand.

De honden waren ook superblij dat Yvon er was want elke keer als Von een sigaretje buiten ging roken gingen de honden vrolijk met haar mee en liepen ze met elkaar door de tuin.

En nu is ze weer naar huis en zijn "we back to normal".
De bladeren komen nu wel heel snel van de bomen dus het wordt binnenkort tijd om weer aan de slag te gaan en te harken; of ik daar echt naar uit zit te kijken ik weet het niet ..

Hier in ieder geval wat foto's van de afgelopen 10 dagen:

De Turkey

Wandelen bij de Cottage na ons "Thanksgiving Etentje"

Gekke Von die een mooi steentje had gevonden

Op ONS bankje op het strand terwijl ons huis voor de zoveelste keer bekeken wordt door potentiele kopers



Hier zijn we in Digby; op onze "frenchy-run"

Pumpkin People in Kentville; het hele dorp is daar versiert met deze pompoenenmensen